sft. 1. Bahorda ekilib, shu yilning yozida yetiladigan (asosan, don ekinlari haqida).
Bahoriy gʻalla. Bahoriy ekinlar.
bahori gʻalla maysalari inson mehnatining moʻjizakor qudratini koʻz-koʻz qilib turibdi. — Nazarmat, Joʻrlar baland sayraydi
Allof bahori arpa oʻrniga kuzgisini bergan ekan. — S. Ayniy, Esdaliklar
2. Koʻklamga mansub, xos; yashil, yam-yashil
Doʻstimdir pishqirgan bahoriy sellar, Ohudek talpingan oʻynoqi yellar. Gazetadan.
Qanotini kamalak qilib, charx uradi bahoriy qushlar. — Sharq yulduzi
Bahoriy libos kiygan baxmal choʻl oʻziga sayqal bergan fidoyilarni unutmadi. Gazetadan.
Uyga kirib, bahoriy rang kostyumini kiydi. — S. Anorboyev, Oqsoy
3. koʻchma Bahorday yosh, navqiron; musaffo.
Quyosh vasli bahoriy hayot Inson mehri bilan oshnadir. — N. Narzullayev
Bu koʻzlarda tuygʻunlik, olijanoblik, koʻngilning bahoriy tozaligi, iliqligi jilvalanar edi. — Oybek, Tanlangan asarlar