ot 1. Zeb, chiroy berish uchun xizmat qiluvchi buyum; bezak.
Ziynat asboblari.
Unsin onasidan yodgor qolgan va yagona ziynati boʻlgan yupqagina eski bilaguzukni aylantirib gapirdi. — Oybek, Tanlangan asarlar
Onamdan teggan meros, Yetti pushtimga asos. U na ziynat, na davlat, Na sukunat, na rohat. — G. Joʻrayeva, Iqbol
2. koʻchma Husn, koʻrk beruvchi narsa; koʻrk; izzat-hurmat.
Kamtarlik — inson ziynati. — Maqol
Dasturxon — odamning ziynati, bolam. Odam oldiga dasturxon yoyish — ota-bobomizdan qolgan rasm. — P. Tursun, Oʻqituvchi
Oʻrnidan turib choy berish odamzodning ziynatidir, kelinlarning bor-yoʻgʻi kelinligi ham shunda-ku! — A. Qodiriy, Oʻtgan kunlar
3. Ziynat (erkaklar va xotin-qizlar ismi).