от 1. Эсдалик, эслаб юриладиган нарса; совға.
— Мендан ёдгорлик бўлсин, Меъмор, — деди Чўли бобо, — ҳозир кун ис-сиқ, совуқ кунларда кийиб юрасиз. — Мирмуҳсин, Меъмор
2. Бирор шахс ёки воқеа хотираси учун тикланган ҳайкал, бюст.
Мозорнинг ўрнига номаълум солдатларга ёдгорлик қўйиладиган бўлиняпти [деди Ҳасан ака]. — Э. Раимов, Ажаб қишлоқ
Саидусмон қишлоғида қаҳрамонларча ҳалок бўлган жангчилар хотирасига ёдгорлик ўрнатилди. — Назармат, Жўрлар баланд сайрайди
3. Ёдгор бўладиган, эсдалик сифатида сақланадиган нарса; меъморий обида.
Бир-икки кун Самарқанд шаҳрини айланиб, эски ёдгорликларни хўп томоша қилдим, сўнгра Бухорога жўнаб кетдим. — М. Муҳаммаджонов, Турмуш уринишлари
4. Қадимги ёзма манба, қўлёзма.
Бу сўз қадимги ёдгорликлар тилида тўрқу шаклида келиб, ипак, ипак газлама деган маъноларда ишлатилган. — ЎТА