от 1. Қалин эмас, кўндалангига ингичка; нозик.
Юпқа газлама. Юпқа тери. Юпқа қоғоз. Юпқа тунука. Юпқа шиша.
У бир лаҳзада косани тушириб, юпқа пўстлоқ ичидан шираси томиб кетгудек бўлиб турган шафтолига қўл урди. — М. Исмоилий, Фарғона тонг отгунча
Тўламат мўйлов юпқа лас чопон устидан қават-қават боғланган қийиқчаларга қўлини тиради. — С. Анорбоев, Оқсой
2. Зич ёки қалин эмас, сийрак (туман, тутун, булут ва шу кабилар ҳақида).
Дарё устини юпқа туман қоплаган.
Қор-ёмғирда бўкиб ётган ерлардан юпқагина буғ кўтарилди. — Ойдин, Ширинга мактуб
Уфқдан кўтарилган қуёш чанг ва тутун орасидан юпқа булут босган тўлин ойдай кўринар эди. — А. Қаҳҳор, Олтин юлдуз
3. от Хамирни чалпакка ўхшатиб ёйиб, устига ёғда қовурилган қийма, сабзи солиб, қозонда пишириладиган таом; чўзма.
Юпқа пиширмоқ.
Ўқишда толиқиб қолмасин, деб доим сомсами, уч-тўртта юпқами пишириб қўяман. — Ойдин, Дўндиқдан ҳам ёш экан
4. кўчма Фақирона; бой бўлмаган, оз миқдорда.
Мутриб дорифуруш отасидан қолган юпқагина мерос билан аранг тирикчилик ўтказарди. — С. Сиёев, Аваз
- Сояси юпқа
- Териси юпқа
- Юпқа томоқ Нозик ва чиройли бўйинли қиз ёки жувон ҳақида.