сфт. 1. Ярамоқ феълидан сифатдош.
Бўйнидан бойланган ит овга ярамас. — Мақол
2. Ахлоқ-одоб, қоида, тартиб меъёрларига тўғри келмайдиган; бўлмағур.
Кайф таъсирида шундай ярамас ишлар қилинадики, терининг қалинлигига қарамай, титрашга тўғри келади. — Газетадан
Хўш, тарбия ўчоғида қачонгача бу ярамас ҳолат давом этади. — Муштум
3. Иши, феъл-атвори ахлоқ-одоб меъёрларига тўғри келмайдиган; ахлоқан нобоп, бузуқ.
Шубҳа-ю бад олиш, ярамас кимсаларнинг фитнаси бизни подшо қаҳрига гирифтор қилди. — Мирмуҳсин, Меъмор
Ҳой, қанақа ярамас боласан, туш томдан. Ҳе, ахлоқсиз! — С. Аҳмад, Сайланма
4. Шундай хулқ, хислатга эга бўлган шахсга нисбатли ҳақорат учун қўлланади.
Тўхта, деяпман сенга, ярамас! Ҳозир мушукдай деразадан отиб юбораман! — С. Сиёев, Отлиқ аёл
Кўзимга кўринма, ярамас — Ж. Абдуллахонов, Хонадон