сфт. 1. Яхши тикилган; кийганда ярашадиган, бичими яхши (кийимлар ҳақида).
Хушбичим дўппи. Хушбичим костюм,
Ўғилой чўлқуварлар фарзандларига чиройли ва хушбичим кийимлар тикиб берди. — Ўзбекистон қўриқлари
2. Бўйи-басти келишган, қадди-қомати чиройли.
Хушбичим йигит.
Бир байрам кечасида унинг [Назокатнинг] сермароқ рақси ва хушбичим қадди-қоматини кўрган қандайдир меҳмон уни балет мактабига таклиф қилди. — Шуҳрат, Умр поғоналари
3. Ташқи қиёфаси, тузилиши, кўриниши чиройли, келишган.
Хушбичим иморат.
Улардан бири [Алиев] барваста қомат, қуюқ қора қошли, хушбичим чеҳрали йигит эди. — Ҳ. Шайхов, Рене жумбоғи