Қидирув

от 1. Суҳбат, зиёфат ва шу кабиларда доимий бирга бўладиган кишилар бирлиги, шундай кишилардан иборат бўладиган йиғин; улфатчилик.

Мирза сариқ қўшилган улфатдан тезда қутулиб чиқиш осон бўлмайди. — Шукрулло, Жавоҳирлар сандиғи

2. Шундай йиғин, улфатчиликнинг ҳар бир қатнашчиси, аъзоси (бошқаларига нисбатан); жўра.

Қишнинг узун тунлари бу ерда улфатлар гап ейишади. — П. Турсун, Ўқитувчи

Салимбойваччанинг улфатлари бу ҳафта машҳур бир бойваччанинг даласида тўпланишлари керак эди. — Ойбек, Танланган асарлар

3. Умуман, суҳбат, зиёфат ва шу кабилар учун тўпланган (икки ва ундан ортиқ) шахслар, улардан ҳар бири (бир-бирига нисбатан).

Болтавойнинг ялласига қулоқ соладиган улфатлар чойхонани тарк этиб, урушга кетган. — С. Аҳмад, Қадрдон далалар

Қараса, кабобпаз йигит: Ҳисоб-китоб қилинг-у, улфатингиз билан даф бўлинг, — деб турибди. — Гулдаста

4. айн. Улфати.

Хўжайин жуда улфат, дилкаш одам чиқиб қолди. Мен ишлайман, у бўлса чой қуйиб бериб ўтиради. — Н. Сафаров, Оловли излар

5. кўчма Доим бирга бўлувчи нарса; шерик.

Бир қалам, оппоқ қоғоз бирлан сиёҳ-дон улфатим. — С. Абдулла

У мудир бўлган кундан буён ароқ билан улфат тутиниб, босар-тусарини билмай юра берди. Муштум.

6. Улфат (эркаклар ва хотин-қизлар исми).

úlpeti, dostı

от 1. Улфатлар йиғини, зиёфати; улфатлар давраси.

У мингбошининг қайнағаси, улфатчиликда жўраси бўлса ҳам, додхоҳни ҳамиша шундай таъзим билан ҳурматлар эди. — М. Исмоилий, Фарғона тонг отгунча

Ёш, косиб кўндўз вақтларида ўз тенги косиблар қишда, улфатчиликда ундан ҳалиги достонларни ўқитиб эшитар эдилар. — А. Қодирий, Обид кетмон

2. Умуман, бир ёки ундан ортиқ киши билан биргаликдаги маишатли суҳбат, шундай йиғин.

Худонинг берган куни шу ерда, улфатчиликка муккасидан кетган, ўлгудек ширин бола. — А. Мухтор, Она-сингиллар

Алимардон қанча май ичганининг, қанча аёллар билан улфатчилик қилганининг ҳисобига етмади. — Ў. Ҳошимов, Қалбингга қулоқ сол

фл. 1. Ўртоқ ёки ошна бўлиб қолмоқ; иноқлашмоқ; дўстлашмоқ.

Бора-бора жинни мени танийдиган бўлди, улфатлашди. — С. Айний, Эсдаликлар

2. Улфатчилик қилмоқ, суҳбатлашмоқ.

Авазхон Замон билан бир улфатлашайлик деб келса, Замон кулбасида ёʻқ. — Нигор ва Замон

от Қийнайдиган, азоб берадиган ҳолат; қийноқ, азоб-уқубат.

Бировга кулфат бермоқ. Бировнинг бошига кулфат солмоқ. Кулфат тортмоқ.

Ҳамжиҳатлик — давлат, ёлғизлик— кулфат. — Мақол

Донога иш — шон-у шуҳрат, нодонга иш — ғам-у кулфат. — Мақол

Биз у кишининг дастидан ўз юртимиздан бегона бўлиб, жуда кўп кулфатлар тортганмиз, — деди Абдурасул. — П. Турсун, Ўқитувчи

от

Аммоний сулфат. Сулфат кислота.