Qidiruv

sft. 1. Umid uzib, umidsizlik bilan, noumid.

U oʻgʻlining qutulishi yoʻlida har bir mulohaza koʻchasiga kirib chiqmoqda, ammo har birisidan ham boʻsh va umidsiz qaytmoqda edi. — A. Qodiriy, Oʻtgan kunlar

Uning [Tohirjonning] kattalashgan qora koʻzlari chiroqda allaqanday umidsiz, lekin maʼnodor yonadi. — Oybek, Tanlangan asarlar

2. Kelajakka boʻlgan ishonch va umidini yoʻqotgan, kelajakdan umidini uzgan.

Umidsiz kishi.

ot Umidsiz holat.

Qizning yuzida umidsizlik belgilari yoʻq; u kular edi. — A. Qahhor, Sarob

Bu savoldan xotinning yuziga umidsizlik tusi kirdi. — A. Qodiriy, Oʻtgan kunlar

Senga beradigan maslahatim va nasihatim shuki, umidsizlikka tushma. — S. Ayniy, Qullar

fl. Umidsiz holga tushmoq, umidini yoʻqotmoq.

Sen birinchi marta qiynoqqa duch kelding, umidsizlanma! Noumid shayton — I. Rahim, Chin muhabbat

fl. Umidsizlanmoq feʼlining orttirma nisbati.