от 1. Қўлнинг билак суяги билан елка суяги қўшиладиган, букилиб бур-чак ҳосил қиладиган жойи, бўғими.
Назокат тирсагини столга қўйди-да, чиройли панжалари билан юзларини силаб, ноз ва эркалик билан сўз бошлади. — Ш. Рашидов, Бўрондан кучли
— Ҳаммасини қанчага бера-сан? — деб Карим тирсаги билан Ойтўтини секингина туртиб қўйди. — Ойдин, Фонар тагида
Бондар чиқаётиб, Анна Ивановнанинг тирсагидан одоб билан тутди. — Шуҳрат, Шинелли йиллар
2. Енгнинг қўлнинг шу ерига тўғри келадиган жойи, қисми.
Туробжон эшикдан ҳовлиқиб кирар экан, қалами яктагининг енги зулфинга илиниб, тирсаккача йиртилди. — А. Қаҳҳор, Анор
3. Нарсаларнинг бурчак ҳосил қилиб букилган жойи ёки қисми.
Трубанинг тирсаги. Валнинг тирсаги.
Эътиборсизлик, шошқалоқлик қилинади-ю, чизиқдан чиқишади: лова муюлишида паст-баландлик, бир метр келадиган қийтиқ тирсак пайдо бўлиб қолди. — Й. Шамшаров, Қаҳрамоннинг ёʻли
4. тар. Узатилган қўл бармоқларини учидан тирсагигача бўлган масофага тенг узун-лик ўлчови бирлиги (тахминан ярим метр ёки ундан ошиқроқ).
- Тирсакни тишлаб бўлмас Кўриниб турган, аммо қўлга киритиб бўлмайдиган нарса ёки амалга ошмайдиган орзу ва шу кабилар ҳақида айтиладиган матал.