Qidiruv

sft. 1. Tuzilishi, tarkibi jihatidan murakkab boʻlmagan, oddiy.

Sodda mexanizm. Kimyoviy sodda moddalar.

2. Yechilishi oson, yengil, joʻn.

Sodda masala.

Teshaboyning hisobi sodda: birga — oʻn! — M. Ismoiliy, Fargʻona tong otguncha

3. Tushunilishi oson, ravon.

Maqola ommabop, ravon va sodda tilda yozilgan edi. — F. Musajonov, Hikmat

Marshal aslida soʻz qidirmasdan, sodda va aniq iboralar bilan gapirsa-da, bu soʻzlarni ohista talaffuz etardi. — Gazetadan

4. Ortiqcha bezagi yoʻq, juda ham oddiy.

Sodda uy.

Soddagina chodirda yolgʻiz yashagan Navoiy dilgir, sertashvish edi. — Oybek, Navoiy

[Kumush] shu soddagina yasanishdan soʻng ikkinchi tokchada tirogʻlik turgan koʻzgu yoniga bordi. — A. Qodiriy, Oʻtgan kunlar

5. Ortiqcha takalluf yoki quvlik-shumlikni bilmaydigan; oddiy, kamtar, soddadil.

Sodda odam.

Sherali bu sodda, samimiy qizning bolalarcha xatti-harakatini koʻrib, taajjublandi. — S. Karomatov, Oltin qum

Sodda xotin erining kuyib-pishib aytgan bu gaplariga astoydil ishondi. Sirni birovga aytmaslikka vaʼda berdi. — S. Ahmad, Saylanma

Noyib kuldi: — Soddasan, Akbarali! Podsholik hamma vaqt yurtning obroʻli odamlarini himoya qiladi. Obroʻ davlat bilan topiladi, muni bilasan. — Choʻlpon, Kecha va kunduz

6. Goʻl, laqma.

Sodda siri — tilida, pismiq saqlar dilida. — Maqol

Men sodda shuning gapiga ishonib oʻtiribman. — A. Qahhor, Qoʻshchinor chiroqlari

7. Soddalarcha qilingan, yuzaki.

Elmurod Tojiboyning sodda va begʻubor mulohazasidan zavqlanib kuldi. — P. Tursun, Oʻqituvchi

sft. 1. Quvlik-shumlikni bilmaydigan, koʻngli ochiq, sofdil.

Soddadil yigit.

Bu soddadil cholning kuyib-pishib otini maqtashidan atrofdagilar ham zavqlanib kulishdi. — Mirmuhsin, Meʼmor

2. Sodda, goʻl.

Qovun sayil mavsumi va koʻklam choqlarida bir talay soddadil va nodon odamlar qoʻy, qoʻchqor va buzoq yetaklab, shayxlarga nazir qilardi. — M. Muhammadjonov, Turmush urinishlari

ot 1. Ishonuvchanlik, har bir narsani toʻgʻri qabul qilishlik.

Soddalik qurib ketsin, Xolmatov, deganlarida ham xayolimga hech narsa kelmabdi. — O. Yoqubov, Izlayman

2. Goʻl yoki soddadil kishilarga xos ish, xatti-harakat.

Soddalik qilmoq.

Temir-jon soddalik qilib, Gʻoyibjonning gapiga chippa-chin ishonardi. — J. Abdullaxonov, Oriyat

— Otini soʻramadingizmi? — Uni qarang-a, bu ham soddalik-da, soʻramabman. — Oydin, Suhbati jonon

ризоид

ot ayn. Soddalik 2, 3.

ot 1. Quvlik-shumlikni bilmaslik; sofdillik; goʻllik, laqmalik.

Shoʻxlik va quvnoqlik, samimiylik va soddadillik bolalarga xos xususiyatlardir. — Gazetadan

Soddadillik qilib, firib yedi-yu, qahramonlik qilib, oʻzini oqladi. — N. Safarov, Jangchi shoir

2. Soddadil kishilarga xos ish, xatti-harakat.

Haydarning soddadillik bilan hech narsani yashirmay ochiq aytishi, hatto amakisining chizgan chizigʻidan chiqmasligini tan olaverishi uning oqkoʻngil odamligini bildiradi. — E. Usmonov, Yolqin