сфт. 1. Бирор ҳодиса, ҳолат таъсирида юз берган, бирор сабабга асосланган.
У кишининг кечикиши сабабли.
Энди кундош билан уч-тўрт кун апоқ-чапоқ бўлиб, оғиз-бурун ўпишгандай бўлар, лекин яна уч-тўрт кун сабабли-сабабсиз сира гаплашмай, тескари бурилар эди. — Ойбек, Танланган асарлар
2. айн. Сабабий.
Сабабли боғланиш.
3. кўм. (бош келишик билан) Учун, туфайли, оқибатида, сабабдан.
Подшонинг хасталиги сабабли мамлакатда тўю маърака, базмлар тўхтатилган. — Мирмуҳсин, Меъмор
Ҳаво ҳароратининг юқори бўлиши сабабли тутларда ён шохларнинг жадал ўсиши ва барглар сонининг кўпайиши содир бўляпти. — Газетадан
Шу сабабли куйлаб сени умрим кечар. — Ё. Мирзо
Антибиотиклар микроорганизмлардан ҳосил қилиниши сабабли қимматга тушади. — Фан ва турмуш