Қидирув

сфт. 1. Тилсиз, гунг, гунгалак.

Туғма соқов. Кар ва соқов.

Узларини буткул ҳузур-ҳаловатга топширган ширакайф меҳмонлар тасодифан кириб қолган, кўзларида қўрқув аралаш бесаранжомлик акс этган соқов болага ажабсиниб тикилишди. — Ёшлик

2. Баъзи товушларни қийналиб талаффуз қиладиган ёки тутилиб гапирадиган; дудуқ.

от тиб. Туғма ёки илк болалик даврида рўй берган карлик оқибатида келиб чиқадиган нуқсон; гунглик, тилсизлик.

Эшитиш қобилияти сақланиб қолганда эса соқовликка нутқ маркази ёки марказий нерв системасининг зарарланиши сабаб бўлади. — Ўзме

Севаргул ниҳоят соқовлик азобидан қутулиб, бурро-бурро гапириб юборганиданми хийла хушҳол эди. — Н. Қиличев, Чиғириқ

сфт. 1. Тили чучук.

2. Дудуқ.

фл. Тутилиб гапирмоқ дудуқланмоқ.

Ҳар сафар учрашганда, янгидан танишгандек, аввал бир қизаришиб олиб, кейин гап тополмай соқовланиб, тутилиб гап бошлашарди. — Мирмуҳсин, Умид

Кўкрагини баланд тутди-да, яктак чўнтагидан носини олиб, бир чимдимини тил тагига ташлади. Бир оз соқовланиб сўзлади. — Ойдин, Ширинга мактуб

сфт. Ҳам кар ҳам соқов бўлган одам.