sft. 1. Begʻubor, toza, musaffo.
Sof havo. Sof suv.
Sof, yashil tabiat yuraklarga kuch bagʻishladi. — Oybek, Quyosh qoraymas
Sof osmonda maʼsum boqqan, Toʻlin oydir yoʻldoshim. Boychechak.
Ufqlarga otash qalab, Tong otadi sof, nafis. — E. Vohidov
2. Boshqa narsa aralashmagan; asil, toza.
Sof oltin. Sof holda uchramaydigan kimyoviy elementlar.
Bir gramm sof radiy olish uchun bir necha tonna uran rudasini qayta ishlashga toʻgʻri keladi. — Fan va turmush
3. Oʻzga unsurlardan xoli; toza.
U [rus juvon] ayvonga qarab kelayotgan kishini tanib: — E, Gʻulomjon, keling! — dedi sof oʻzbek tilida. — M. Ismoiliy, Fargʻona tong otguncha
4. koʻchma Dogʻ tushmagan, har qanday ayb, gunoh, nuqsondan xoli; toza, pokiza, halol.
Sof vijdon. Sof muhabbat.
Nazarimda, shu oʻy uning sodda, sof yuragiga shunday azob bermoqdaki, bu azob oldida ustida qanot yozib turgan oʻlim ham pisand emasdek tuyular edi. — A. Muxtor, Asarlar
Gulnor sof nomusiga otilgan qorani butunlay yuvib tashlashga jazm qildi. — Oybek, Tanlangan asarlar
Bu bozor ahliga, bu yerdagi sof-u nosof ikir-chikir bandalarga mening nima daxlim bor? — A. Muxtor, Asarlar
- Sof foyda Chiqim, xarajat va shu kabilar chiqarib yuborilgandan keyin qolgan pul, daromad.