ot 1. Qoʻlning besh panja va kaftdan iborat qismi.
— Ajab qilaman! — dedi Kumush va shapalogʻi bilan erining yuziga sekingina urib qoʻydi. — A. Qodiriy, Oʻtgan kunlar
Zamon u yoq-bu yoqqa bir jalanglab olgandan keyin, bir shapalogʻini ogʻzi yoniga tutdi. — M. Ismoiliy, Fargʻona tong otguncha
2. Qoʻl, besh panja bilan (betga) urilgan zarba, tarsaki.
Bir shapaloq urmoq.
Iskandar, xuddi shapaloq yegan kishidek, turgan yerida bir irgʻib tushdi. — M. Osim, Iskandar va Spitamen
Isfandiyor sheʼrning oxirini eshitishga chidamadi. Avazning betiga shapaloq tortib yubordi. — S. Siyoyev, Avaz
3. koʻchma Qarshi harakat, zarba.
4. koʻchma Shapaloqqa oʻxshash, shapaloq kabi.
Baqaterak shapaloq-shapaloq barglarini qarsillatib sado berar — J. Abdullaxonov, Oriyat
Uning shapaloq gulli qizil koʻylagi lovullar yonib koʻrinardi. — Oʻ. Hoshimov, Bir tomchi shudring