sft. 1. Quvonchni ifodalovchi, shodlik va xursandlikni aks ettirgan; shodlik va xursandlik bilan toʻlgan, sevingan, shod, quvnoq.
Quvonchli tabassum. Quvonchli yuz.
Elmurod va uning doʻstlari quvonchli, porloq kunlarining qanday oʻta-yotganini sezmasdilar. — P. Tursun, Oʻqituvchi
Baxmal qirgʻoqlarni toʻldirib oqdi Baxtiyor elimning quvonchli sasi. — Gʻayratiy
2. Kishiga quvonch bagʻishlaydigan, quvonsa, xursand boʻlsa, sevinsa arziydigan.
Quvonchli natija. Quvonchli xabar.
Shu vaqt Yuryev batalonining jangchilari uchun yana bir quvonchli hodisa yuz berdi. — I. Rahim, Chin muhabbat
Ana shunday quvonchli kunlarning birida toʻsatdan boshimga falokat tushsa boʻladimi! — E. Raimov, Ajab qishloq