ot 1. Bir-biriga qoʻshilgan; qoʻshaloq.
Qoʻshoq somsa.
Bir koʻzi gʻilayroq Tikanak singari Qoshlari qoʻshoq. — Tuygʻun
Anavi malla yigit childirmani qoʻshoq qilib chaladigan, hunari oʻtkir childirmachi. — S. Anorboyev, Oqsoy
2. s.t. kam qoʻll. ot Umr yoʻldoshi, er yoki xotin (bir-biriga nisbatan).
Boshqa gaplarni koʻnglingga keltirma, qizim! Margʻilonlik kelin bilan sening bizga hech bir farqlaring yoʻq, ikkovlaring ham bolamizning qoʻshogʻi — bolamizsiz! — A. Qodiriy, Oʻtgan kunlar
3. otmaxs. Bir arqon bilan bogʻlangan ikki yoki bir necha qoʻy; oʻzaro bogʻlangan qoʻylar toʻdasi.
Choʻponlar ham sotilmay qolgan qoʻylarni qoʻshoqlardan chiqarib, oʻtloqlarga haydadilar. — S. Ayniy, Doxunda
Toʻlamat Suvonjon bilan birga juni oʻsiq qoʻzilarni tutib, qoʻshoqqa tirkashmoqda. — S. Anorboyev, Oqsoy
4. s. t. Umuman, toʻda, toʻp; guruh.
Oldingi tuyalardan bir nechasi qoʻshogʻidan ajralib keldi-da, kiyikni oʻziga qoʻshib oldi. — Y. Shamsharov, Qaxramonlik yoʻli
Kolxozchi bolalar va qizlardan ikki qoʻshoq qoʻriqchilar toʻdasi tashkil qilib, bolalarning oʻziga har bir qoʻshoqqa bir boshliq saylatdi. — A. Qodiriy, Obid ketmon
5. Qoʻshoq (erkaklar ismi; odatda olti barmoqli odamlarga qoʻyiladi).
- Qoʻshoq arqon Bir necha qoʻyni oʻzaro bogʻlash uchun moʻljallangan uzun arqon. Omon belidan qoʻshoq arqonni yechdi. — Gʻ. Gʻulom, Shum bola
- Qoʻshoq qilmoq Qoʻshoqlab bogʻlamoq, bir nechasini bir arqonga bogʻlamoq.
- Qoʻshoq barmoqli odam Olti barmoqli odam.
- Qoʻshoqning orqasida (yoki ichida) boʻshoq Bir necha aybdor, gunohkor, jinoyatchi va shu kabilar ichida begunoh jazolangan kishiga nisbatan aytiladigan ibora.