sft. 1. Kishini qoʻrquvga, vahimaga, dahshatga soladigan, dahshatli, vahimali.
Qoʻrqinchli tush. Qoʻrqinchli manzara.
Uning rangi oqarib, vajohati qoʻrqinchli tus olgan edi. — M. Hazratqulov, Jurʼat
Odamlarning uningsiz ham xarob egni-boshlari toʻkildi, afsonalardagi yaʼjuj-maʼjuj kabi qoʻrqinchli tus oldi. — M. Ismoiliy, Fargʻona tong otguncha
2. Kishini xavotirlikka soladigan, bezovta, xavotir qiladigan; xavfli, xatarli.
Qoʻrqinchli kasallik.
Uzun va issiq yoz kunida podshohni saharliksiz qoldirish begimlar uchun oʻzlari och-nahor qolishlaridan qoʻrqinchliroq edi. — P. Qodirov, Yulduzli tunlar