ҚАЗИ ' отнинг тўши ва пешнопи', ' шундай гўнгг-ни ёʻғон ичакка солиб тайёрланадиган мақсулот'. Кечки норин учун катта қозонда ёгли қ а з и пишади (Ойбек). Бу от қадимги туркий тилда қазï тарзида талаффуз қилинган (Девон, ИИИ, 243); кейинчалик ўзбек тилида а унлиси ä унлисига алмашган, ï унлисининг қаттиқлик белгиси ёʻқолган: қазï > қäзи. Бу сўз дастлаб ' қорин гўштининг киндик атрофидаги ёғли қисми' маъносини англатган, ҳозирги маъноси ана шу маънодан ўсиб чиққан
Отнинг тўш ва пешноп гўшти; шундай гўштдан отнинг ёʻғон ичагига тиқиб тайёрланган озиқ-овқат маҳсулоти
Янги қази. Бир йиллик сур қази
Ўн етти отнинг эти, мойи, қазиси дегандек, икки юз саксон пуд ораларида тош беради — А. Қодирий, Обид кетмон
Кечки норинучун катта қозонда ёғли қази пишади. Иккинчи қозонда қўй этидан шўрва қайнайди — Ойбек, Танланган асарлар