sft. 1. Qaytarib, qayirib, buklab qoʻyiladigan, qayirma.
U [Avaz] uyiga yetib borib, chiroqni yoqdi, qaytarma yoqa kamzulini yechdi. — J. Sharipov, Xorazm
Tilma zovurdan chiqib, tuproq uyumidan sakrab oʻtgan Alijon qaytarma etigiga yopishgan tuproqni jahl bilan qoqdi. — X. Nuʼmon, Fasllar
2. shv. ayn. Qaytariq 4.
Azayimxonlarga yuboring, tumor qildirib taqsin, dami oʻtkirlarga yuboring, dam soldirsin, qaytarma qildirib ichsin, siz ham iching. — M. Ismoiliy, Fargʻona tong otguncha.
[Kanizak Sidiqjonni] Oʻziga isitib olgan. Esizgina, buni bilganimda, oʻsha yerdan qaytarma qildirib kelar ekanman. — A. Qahhor, Qoʻshchinor chiroqlari
Ayollarning bilgani — irim, bilgani — qaytarma, bilgani — azayimxon. — Choʻlpon, Kecha va kunduz
3. Xalq kuylaridan birining nomi.
4. s. t. Pul muomalasida uning maʼlum qismini oʻziga (oʻgʻrincha) urib qolish.
Kassir Davronov ishchilarga maosh berayotgan vaqtida oʻntalikdan bir-ikkitasini qaytarma qilib, tishining oqini koʻrsatib qoʻyadi. — Mushtum