от 1. Барваста ва забардаст; жисмоний бақувват, баҳодир.
Паҳлавон ўғлон.
Аҳмаджон у ёқ-бу ёққа борса, ёнида паҳлавон оға-ини, вафодор ёр, садоқатли жўралар ҳамроҳ бўлиб юргандай, ҳеч кимдан ҳайиқмайди, кўнгли тўқ. — С. Нуров, Майсаларни аёз урмайди
Ўзи ҳам худди шерга ўхшаган, чиройли паҳлавон йигит экан. — С. Исмоилзода, Темур
2. Ботир, қаҳрамон.
Паҳлавон жангчи.
Бугун яна Нилдан ўтган карвонлар, Девни йиққан паҳлавонлар сўзласин. — А. Шер
Ривоятда айтилишича, шаҳарликлар паҳлавоннинг жасадини топиб, тантана билан дафн этишибди. — Фан ва турмуш
Йигит куйласин, жангда Чин паҳлавон бўлдим, деб. — Ҳ. Пўлат
3. кўчма Забардаст, кучли.
Дўстларим, ҳайратда қолмангиз фақат, Паҳлавон асрга шу гаплар мосдир. Инсон боласига меҳр ила шафқат — Ҳаммага хос эди, бизга ҳам хосдир. — А. Орипов, Йиллар армони