от 1. Уловсиз, ўз оёғи билан; яёв.
Одамлар нимагадир трамвай-троллейбусга ўтирмай, тўда-тўда бўлиб, пиёда кетишяпти. — Ў. Ҳошимов, Қалбинга қулоқ сол
Ҳожи ота карвонбоши билан кўришиб, Рўзиохунбой боғининг ниҳоясигача отнинг чилвиридан ушлаб, пиёда юрди. — Ёшлик
2. сфт. От-уловга эга бўлмаган, яёв юрадиган.
Самолётлардан сўнг танклар ҳужумга кирди. Унинг орқасидан пиёда роталар қўзғалди. — И. Раҳим, Чин муҳаббат
Шу чоқ қишлоқнинг кун ботиш томонидан баланд ура овози эшитилди ва қишлоққа мўр-малахдай ёпирилиб келаётган пиёда аскарлар кўринди. — А. Қаҳҳор, Олтин юлдуз
3. от ҳарб. (асосан кўпл. шаклида) Яёв жанг қилиш учун белгиланган қўшин тури.
Отлиқлар кетидан пиёдалар ҳам югуриб кетишди. — Ш. Холмирзаев, Қил кўприк
Гулдурос билан келаётган танклар орқасидан пиёдалар югурди. — Ойбек, Қуёш қораймас
4. От Шахмат ўйинида: энг кучсиз дона.
Ўйин билмасанг, пиёдани сур. — Мақол
[Мухторжон] Саидийга энди жавоб бераман деб турганда, Мирза Муҳиддин бир пиёда суриш билан унинг илгариги ҳолатда қолдирди. — А. Қаҳҳор, Сароб
Тротуар — пиёдалар юрадиган ёʻлка.
- Пиёда ўчоқ 1. Ошхонада бошқа ўчоқлардан алоҳида қурилган ўчоқ, шунингдек, очиқ ҳовлидаги алоҳида ўчоқ;