Izohli lugʻat
· yana 6 ta lugʻatda
ot 1. Odamlarga muhabbat, mehribonlik; insonga yaxshi munosabatda boʻlish; insoniylik, insonparvarlik.
Birdan Azizxonning odamgarchiligi tutdi-yu, ildam borib, Esh polvonni belidan koʻtardi. Esh polvon uning odamgarchiligini pisand qilmadi. — S. Ahmad, Ufq
Elga qoʻshilmaysan, odamgarchiliging bormi? deyishaverib boshimni ogʻritishdi. — Gazetadan
Ish, ish deb, odamgarchilikniyam unutib qoʻyibman, shekilli. — Yoshlik
2. Insoniy qiyofa, yurish-turish.
- Odamgarchilik qilmoq (yoki koʻrsatmoq) 1. Insonparvarlik yuzasidan ish qilmoq, chin inson kabi munosabatda boʻlmoq; shafqat va mehribonchilik koʻrsatmoq. Biz uni tarbiyat qilgin xor-zor boʻlmasin, deb odamgarchilik qildik. — A. Qahhor, SarobSenga birov odamgarchilik qilib, yoningni olsa Odamgarchilik koni zarar, deb shuni aytishadi-da, oʻrtoq. — X. Toʻxtaboyev, Yillar va yoʻllar
- Odamgarchilikdan chiqmoq Insoniy qiyofasini yoʻqotmoq, nojoʻya yurish-turish tufayli kishilar nazaridan chetda qolmoq. Eshboyev, jinoyatchi — odamgarchilikdan chiqqan shaxs, shuning uchun ham u bilan odam tilida gaplashish shart emas, deb hisoblardi. — Yoshlik— Afyunning kayfi qursin, domla! Sizni odamgarchilikdan chiqarib qoʻyibdi, — dedi Abdurahmonboy. — H. Gʻulom, Mashʼal