от 1. Ҳоким, ҳукмдор (пайғамбар авлодларининг унвони).
Мир Алишер.
2. Баъзи эркаклар исмининг таркибига киради, масалан
Миртемир. Мирали, Мирғиёс.
«Мирини» бўйича 41 та натижа: Луғатлар
от 1. Ҳоким, ҳукмдор (пайғамбар авлодларининг унвони).
Мир Алишер.
2. Баъзи эркаклар исмининг таркибига киради, масалан
Миртемир. Мирали, Мирғиёс.
тар. Беш тийинли чақа, беш тийин.
Бир мири ҳаён, уч мири зиён. — Мақол
Дунёники мири кам икки. — Мақол
Домла уч мири пул ё битта қатлама келтириб қўйганга сира индамайдилар. — П. Турсун, Ўқитувчи
1. Birine, ölen bir yakınından kalan mal mülk, para veya servet, kalıt.МЕРОС
2. Kalıtım yoluyla gelen herhangi bir özellik
от 1. Сув тақсимоти ва суғориш тармоқларини назорат қилувчи шахс.
Отанг мироб бўлгунча, даланг қулоқнинг бошида бўлсин, деганлар. — С. Нуров, Майсаларни аёз урмайди
2. с. т. Суғориш ишларини бажарувчи шахс; сувчи.
Ана, миришкор мироб, суғорар ғўзасини — Ю. Ҳамдам
Эгатлар аралаб миробми, кимдир Якка оёқ ёʻлдан қайтади ёлғиз. — Ғайратий
/mɜ:θ/
н Уформал хурсандчилик, шодлик, вақтичоғлик
от 1. тар. Ёзув-чизув ишларини олиб борган лавозимли киши; котиб.
Амлокдорнинг мирзаси белига суқилган қаламдонини очиб, қаламини қўлига олди. — С. Айний, Қуллар
2. кўчма Саводли, ўқимишли одам.
3. эск. Юқори табақаларга мансуб киши; жаноб.
Мен чўриман, сиз мирзасиз, беквачча! — Гўрўғли
4. Мирза (эркаклар исми).