ot 1. tar. Hokimlarning, amaldorlarning huzurida ularning xizmatida boʻlgan kishi.
Rais afandi mulozimlariga darra koʻtartirib, namozsizlarni tekshirar, farzi aynni bilmaganlarni urdirar edi. — A. Qodiriy, Oʻtgan kunlar
Eng keyingi izvoshda ikki mulozim bilan Abduvahob joʻnadi. — Sh. Toshmatov, Erk qushi
2. Saroy, mahkama xizmatchisi.
— Qozixonadan bir mulozim kelibdir. Polvonda ishim bor deydi, — deb dahlizdan kirgan bola Oʻrmon polvonning soʻzini kesdi. — S. Ayniy, Qullar
3. esk. Xodim, xizmatchi.
Muzey mulozimi bizga ajoyib bir kashfiyotni — Hindistonning jugʻrofiy xaritasini koʻrsatdi. — 3. Akramov, Hindiston lavhalari