Qidiruv

fl. 1. Qattiq achinmoq; tashvish tortmoq; xafa boʻlmoq.

Elmurod badiiy asarlar odamlarning tashna dillariga naqadar rohat bagʻishlaganini sezar, lekin bunday asarlarning oʻz tilimizda kamligidan kuyinar edi. — P. Tursun, Oʻqituvchi

— Exudo, shuncha xor qilguncha, omonatingni olib qoʻya qolsang nima qiladi-ya! — deb kuyinadi. — M. Ismoiliy, Fargʻona tong otguncha.

2. Ayash, achinish, gʻamxoʻrlik bilan qaygʻurmoq.

— Voy oʻlmasam, chiq-a, chiq vagoningga, yuragimni yording, — dedi onasi kuyinib. — N. Safarov, Saodatning qissasi

Nizomjon urushda eri, oʻgʻli halok boʻlgan ayollarni koʻrgan. Ularga ich-ichidan kuyinadi. — S. Ahmad, Ufq

n 1. slash fire

• kuyindi hidi empyreuma

2. waste

• metal kuyindisi waste of metal

sft. Har narsaga ham achinaveradigan, qaygʻuraveradigan, kuyib tashvishlanaveradigan; astoydil gʻamxoʻrlik qiladigan.

Sodda, bolalari uchun kuyinchak, qoʻni-qoʻshnilar, aqrabolar bilan hamisha xushmuomala ayol. — Oybek, Navoiy

ot Kuyinish hissi, munosabati.

Soʻng ortiqcha kuyinchaklik qilayotganini payqab qolib, endi oʻzini mumkin qadar bemalol tutmoqchi boʻldi. — Sh. Xolmirzayev, Qil koʻprik

Xalq toʻplangan vaqtlarda u aksari shunday kuyinchaklik koʻrsatar, qoʻldan kelganicha mehmondoʻstlik qilishga tirishar edi. — Oybek, Navoiy