ot 1. esk. Koʻcha; yoʻl.
Yusufbek hoji, to Eskijoʻvaga yetguncha, oʻzining yuqoridagi soʻzini koʻy, guzar xalqiga takrorlab kelmoqda edi. — A. Qodiriy, Oʻtgan kunlar
2. oʻ. ( -p. yoki j. k. shaklida — koʻyiga, koʻyida) Biror narsa dardi, savdosi, harakati.
Nimaning koʻyida yuribsiz?
Doʻsmat tirikchilik koʻyiga tushdi. — P. Tursun, Oʻqituvchi
Bu uxlaguvchi mening halol rafiqam boʻlib, ikki yildan beri men ham uning koʻyida sargardonman. — A. Qodiriy, Oʻtgan kunlar
3. biror aniqlovchi soʻz bilan Ahvolda, holatda.
Elmurod shu koʻyi yana birmuncha yurgach, toʻxtadi-da, yoʻl chetidagi bir toshga oʻtirdi. — P. Tursun, Oʻqituvchi
Domla Niyoz turgan koʻyi yorliqni oʻqidi. — A. Qodiriy, Mehrobdan chayon