от 1. Тандаги дард, касаллик, хасталик.
Дала ҳавоси бутун иллатни хамирдан қил суғургандай тортиб олади. — Ойбек, Танланган асарлар
Докторга ҳам қаратдик, қизим, дори-дармон ҳам қилдик. Иллат —суякда. — П. Қодиров, Қадрим
2. Жисмоний ёки руҳий камчилик, нуқсон, айб.
Қизнинг оёғида бир иллати бор.
3. кўчма. Гуноҳ, айб; жиноят.
Бўйнида иллати борнинг оёғи қалтирайди. — Мақол
4. кўчма Нарсалардаги носозлик, бузуқлик; касал.
Ҳамма иллат ўша янги қўшилган запас қисмда экан. — Муштум
Механик излаб, идорага чопмасдан, машинанинг иллатини топиб, ўзи тузатади. — М. Ниёзов, Кампир равот юлдузлари
5. кўчма Меъёрийликни бузувчи (салбий) нарса; қусур, камчилик.
Мана, иллат қаерда: айб обу-ҳавода эмас, айб меҳнат интизомининг ёʻқлигида! — Уйғун, Навбаҳор
Унинг ҳамма юксак нарсалардан иллат қидириши, обрўси ортган ҳар бир ҳамкасбига танқид кўзи билан қараши шундан эди. — П. Қодиров, Уч илдиз
Ҳафсаланинг ёʻқлиги, совуққонлик, ўзибўларчилик қурсин. Худди шу иллатлар туфайли ажойиб боғ харобазорга айланди. — Газетадан