Қидирув

Bir kimsenin, başkaları tarafından dokunulmaması ve saygı gösterilmesi gereken iffeti.ОР, НОМУС

от Оёқ кийими, тасма ва бошқалар нарсалар тайёрлаш учун тери ўрнида ишлатиладиган пишиқ, сув ўтказмайдиган (резиналанган) сунъий материал ва ундан тайёрланган поябзал.

Собир оғир кирза этиги билан узун ёʻлакка тўшалган гилам-шолчани босишга ийманиб, девор ёнроғини мўлжаллаб, қимтиниб борарди. — Д. Нурий, Осмон устуни

от 1. тар. Ёзув-чизув ишларини олиб борган лавозимли киши; котиб.

Амлокдорнинг мирзаси белига суқилган қаламдонини очиб, қаламини қўлига олди. — С. Айний, Қуллар

2. кўчма Саводли, ўқимишли одам.

3. эск. Юқори табақаларга мансуб киши; жаноб.

Мен чўриман, сиз мирзасиз, беквачча! — Гўрўғли

4. Мирза (эркаклар исми).

от 1. Мирзода, амирзода, амир ўғли (Айни маънода ушбу сўз тегишли атоқли отдан кейин ёзилади масалан:

Улуғбек мирзо, Иброҳим мирзо). Аммо, бари бир ёш мирзолар катта бўлгач, ўз ота-боболари каби хунрез, золим бўладилар. — Мирмуҳсин, Меъмор

2. кт. айн. Мирза 1,2. (Айни маънода ушбу сўз тегишли атоқли отдан олдин ёзилади; масалан,

Мирзо Анвар, Мирзо Бедил). Анвар., нома ва аризаларнинг баъзиларини биринчи хона-да олдига давот, қалам қўйиб, дафтар усти-да ўтирган мирзо, муфтиларга ҳавола қилар эди. — А. Қодирий, Меҳробдан чаён

от [а. + ф. — Мирзаларга хос, оид; мирзалик вазифасини бажариш]:

от тар. Амирнинг ўғил ва набиралари; амир авлоди.