Qidiruv

ot 1. Biror kimsa yoki tashkilotga tegishli narsadan maʼlum haq toʻlab, vaqtincha foydalanish.

Ijara xoʻjaligi. Uy ijarasi. Yerni ijaraga olmoq. Uyni ijaraga qoʻymoq.

Keyingi yillarda kapsanchilar yerni tashlab keta bergan ekan, boylar yerlarini arzon-arzon ijaraga berishibdi. — A. Qahhor, Qoʻshchinor chiroqlari.

2. Vaqtincha foydalanish uchun olingan narsa evaziga toʻlanadigan haq.

Bu uy uchun har oyda oʻn ming soʻm ijara olinadi. Ijarani vaqtida toʻlamoq.

ot 1. Uy-joyini, yerini yoki narsalarini ijaraga beruvchi (qoʻyuvchi) kishi; ijarador.

2. Birovning uyida ijaraga oʻtiruvchi.

— Aslida hujra uniki, men esam bir ijarachi edim, — dedi [Hoji xala]. — M. Ismoiliy, Fargʻona tong otguncha.

ot ayn. Ijarachi 1.

Bir chopar kelib unda oʻtirgan ijaradorga engashib salom berdi. — S. Ayniy, Qullar

ot Uy-joyini yoki narsasini ijaraga qoʻyib, undan kelgan daromad bilan kun koʻruvchi, boylik orttiruvchi shaxs.

ot Uy-joyini yoki narsasini ijaraga qoʻyib, undan kelgan daromad bilan kun koʻrish.

Арендная плата