от 1. Исломда ва бошқалар баъзи динларда худонинг амрини бажарувчи ғайритабиий мавжудот; малак (фаришталар сон-саноқсиз бўлиб, ҳар бири маълум вазифани бажаради).
Баъзи ривоятларга қараганда, фаришталар жаннатдаги кавсар сувидан қумғонларимизга қуйиб кетар эмиш. — М. Муҳаммаджонов, Турмуш уринишлари
Фаришта, малойиклар — нурдан, сиз билан биз лойдан яратилган. — Маликайи айёр
2. Кўчма Яхши хулқ-атворга эга бўлган ва гўзал (кўпинча аёллар ҳақида).
Бу хотин тўғрисида мулла Норқўзи шундай фикрда: агар фаришта илгари ўтган бўлса — шунинг онаси, энди туғилса — шунинг боласи бўлади, агар ҳозир ер юзида бўлса — шу хотиннинг ўзи. — А. Қаҳҳор, Асарлар
Во ажабо! Бу ким бўлди? Чўрими ёки бир офатижон фариштами? — Ҳамза, Бой ила хизматчи
3. кўчма Файз, зийнат.
Аёлнинг сариштаси — рўзғорнинг фариштаси. — Мақол
Ҳа, ота — кўча кишиси, она уй фариштаси бўлар экан. — Л. Тожиева, Меҳрим сизга, одамлар.
4. кўчма Покиза, мусаффо; бегуноҳ.
Ажойиб одамсан-да, дўстим, ажойибсан, фариштасан. — Шукрулло, Сайланма
Шу кунгача Равшан ўзини ҳалолман деб фаришта санаб юрди. — Ёшлик
- Фариштаси бор Жозибали, файзли. Эсон Давлат бегим суратни қўлга олди ва Навоий тасвирига беихтиёр қизиқиб: — Юзларида фаришталари бор зот эканлар, — деб қўйди. — П. Қодиров, Юлдузли тунлар
- Фариштаси ёʻқ Ўзига жалб қиладиган фазилати, кўрки ёʻқ; хосияциз. Фариштаси ёʻқ уй.Куёвнинг юзида фариштаси ёʻқ, Ҳожархон, фариштаси ёʻқ. Кўнгилга хуш келмаган никоҳ худога хуш келмайди! — А. Қаҳҳор, Тобутдан товушИблис устозларингнинг фариштаси ёʻқ китобларини ёндириб, кулларини кўкка совурдим. — К. Яшин, Ҳамза
- Фариштаси қочмоқ Файзсиз, кўримсиз бўлиб қолмоқ; қут-баракаси ёʻқолмоқ. Лекин ёлғизлик баттар эзди. Уйдан фаришта қочган, табассум ўчган эди. — А. Мухтор, АсарларБеш вақт намозни канда қилма! Бўлмаса, уйингдан фаришталар қочади. — Ҳамза, Бой ила хизматчиСупурилмаган ҳовлидан фаришта қочади. — Н. Аминов, Қаҳқаҳа