sft. 1. Shamolsiz, shabadasiz va nafasni qaytaradigan darajada issiq.
Havo shu qadar issiq, dim ediki, ertalab oʻrilgan pichan kechgacha shaqirlab qurib qoldi. — S. Anorboyev, Oqsoy
Jazirama issiqdan hammayoq dim boʻlib ketgan. — N. Safarov, Olovli izlar
2. Havosi yetishmaydigan, havosi buzilgan; ogʻir, boʻgʻiq.
Oʻtov dim boʻlgani uchun Yusufjon ancha vaqtgacha uxlay olmaydi. — T. Obidov, Yusufjon qiziq
Hammomdagiday gup etib, yuzimga dim havo urildi. — H. Nazir, Yonar daryo
Dim xonada qasqonga tushgandek aʼzoyi badanimdan ter quyiladi. — Guldasta
3. Ichi havo bilan toʻlib qolgan, ichiga havo yigʻilgan.
Oshnam, toshdek ogʻir, puflangan meshdek dimsan. Bir kun paqqa yorilib, oʻligingga ega boʻlmasalar, shu. — A. Qodiriy, Obid ketmon