Қидирув

от 1. Ер остидан отилиб, қайнаб чиқувчи сув ва шундай сув чиқиб турган жой, чашма.

Иссиқ булоқ. Булоқ суви. Сўзнинг онаси — қулоқ, сувнинг онаси — булоқ. — Мақол

Булоқ бўйида жой қилишибди. Дастурхон усти ноз-неъматга тўла. — Саодат

Махсум чўққининг шундай биқинидан қайнаб чиқаётган булоқда ювинди. — С. Анорбоев, Оқсой

2. кўчма поет. Бой манба.

Ижод булоғи. Онанинг қалби — меҳр булоғи. — Мақол

Ижод, нашъа кундан-кун зиёд, Ёʻқдир орзу булоғига банд! — Газетадан

Фолклор халқ даҳосининг туганмас булоғи бўлиб, ёзма адабиёт ҳар доим ундан баҳра топиб келади. — ЎТА

Даромаднинг яна бошқа булоғи чиқиб қолди. — Муштум

Онанинг кўкраги битмас булоқдир! Дили оқ бўлганидан сути ҳам оқдир! — Ё. Мирзо, Ўғил меҳри

сфт. Бурунни тешиб тақиладиган зирак, зийнат буюми.

Ўйинчи йигит четга чиқиши билан киприкларига сурма қўйган, бурнига булоқи таққан, бодомқовоқ ёʻғон бир жувон ўртага чиқиб ёʻрғалай бошлади. — П. Турсун, Ўқитувчи

Кичкина бурнига катта-гина булоқи таққан кенжа қизча нималарнидир ғужуллаб, қўғирчоқ ўйнарди. — Ойбек, Нур қидириб

от зоол. Булоқ, кўл, ариқ ва дарёларда учрайдиган, қисқа муддат яшовчи, капалакка ўхшаш бир хил ҳашарот.

Ер қаъридан чиқаётган сув манбаси.

от Булоқбоши ҳудудида яшовчи шахс.

Кому захотелось родниковой воды, тот наклонится., Аналогия: Не поклонись до земли — и грибка не подымешь., Нужно наклониться, чтоб из ручья напиться., Захочет лошадка овса, так ввезет и на гору., Не ясли — к коням, а кони — к яслям.