ot 1. Asir tushgan odam, tutqun, asir.
Bandi boʻlmoq.
Sarbozlar oʻn chogʻli kishini bandi qilib, Xivaga haydab ketdilar. — S. Siyoyev, Avaz
Xolxoʻja bandilarning qoʻlini yechishni buyurib, koʻrpachadan joy koʻrsatdi. — S. Ahmad, Hukm
2. Zindonga tashlangan, qamoqqa olingan odam.
Toʻrt bandini zindondan olib keldilar. — S. Ayniy, Esdaliklar
Joʻra shu Bekning sassiq qamoqxonasida bir yarim oy bandi boʻlib yotganida, oʻsha Nazar jallod har kuni ikki mahal Joʻrani qamchilatar edi. — H. Shams, Dushman
3. koʻchma Biror narsaga, holatga berilib ketgan, biror kimsa yoki narsaga bogʻlanib qolgan; maftun.
U xayollariga bandi boʻlib, dam gʻazablanib, dam oʻziga-oʻzi tasalli berib borardi. — Yoshlik
Koʻzi oʻtgan-ketganlarda, xayoli esa turli oʻylar toʻfoniga bandi boʻlgan. — Yoshlik
Odam borki, kindik qoni tomgan yerga bandi u. — Yoshlik
U hanuz bu qadar bekorchilikka bandi boʻlmagan edi. — T. Malik, Qaldirgʻoch
4. koʻchma Kishanlangan, zanjirband.
Bolam Avaz, eshit mening hasratim, qoʻl-oyogʻim bandi, kimga aytayin dardim. — Malikayi ayyor