sft. 1. Baxtga erishmagan, baxti kulmagan, baxti qora.
Ona bolasining baxtini koʻrolmay, baxtsiz boʻlgani uchun yigʻlar edi. — M. Ismoiliy, Fargʻona tong otguncha
Loaqal bu baxtsiz singlingiz uchun birgina bosh ogʻritsangiz-chi. — A. Qodiriy, Oʻtgan kunlar
Biroq Anvar oʻqishda qancha baxtli boʻlsa, peshonada oʻshancha baxtsiz edi. — A. Qodiriy, Mehrobdan chayon
2. Hayoti kulfat, dard-alam bilan toʻlib-toshgan, turmush lazzatidan bebahra, roʻshnolik koʻrmagan.
Bolam, shu mushtipar, shu baxtsiz onangning yarasiga tuz sepmasang, yurak-bagʻrini qon qilmasang, dadang keltirgan xabarni aytaman. — Oybek, Tanlangan asarlar
3. Biror-bir koʻngilsiz hodisaga uchragan; bechora.
Muhammadjon singari bolalar, Abduaziz ota singari chollar, kampirlar, oʻlim toʻshagida yotgan bemorlar, baxtsiz mayiblar oz boʻlganmikan? — A. Qahhor, Oltin yulduz
Nima, buni mashina mayib qilibdimiki, baxtsiz hodisa desa — K. Yashin, Hamza
Ilhomjon oʻz odatiga koʻra, yana baxtsiz hodisalar, oʻlim-yitim haqida gapira boshladi. — N. Aminov, Qahqaha