сфт. 1. Хотиржам ҳолда, ўнғайсизлик сезмасдан, ташвишдан холи ҳолда, шошилмасдан, бамайлихотир; бемалол.
-Баҳузур ёйилиб ўтираверинглар. Далада ёз палласида ёйилиб ўтириш роҳат,— деди меҳмонларга мурожаат қилиб бой. — Ойбек, Танланган асарлар
Бу одамлар дунёни сув босса, тўпиғига чиқмайдиган, баҳузур ёнбошлаб ётиб бамайлихотир, ҳузур қилиб кулишар эди. — А. Қаҳҳор, Қўшчинор чироқлари
2. Ҳеч қандай қийинчиликсиз; бемалол.
Бу ишни у баҳузур бажаради.
Мен ўзига тўқ одамнинг боласиман, отамнинг топгани, ўзимнинг деҳқончиликдан топганим битта қорнимга баҳузур етади. — М. Исмоилий, Фарғона тонг отгунча
Ора узоқ бўлса ҳам, [Мастон кампирнинг] эркакча овози Ғулом-жонга баҳузур етиб келди. — М. Исмоилий, Фарғона тонг отгунча
3. кесим взф. Бемалол, рухсат; майли.—
Чекишга қаршилик қилмайсизларми? — Баҳузур. — Ойдин, Суҳбати жонон
- Ўзига баҳузур Ҳеч нарсадан муҳтожлиги ёʻқ, ўзига тўқ. У ўзига баҳузур одам.