tan-jon
тан-жонtan-jon
ot Kishining butun borligʻi, vujudi.
Bu hovliga kelganida, u yayrar, tan-joni orom olardi. — Mirmuhsin, Topilgan husn
Ham hadik, ham ehtiros bilan tan-joni yonib ketgan Shahzodaxon Olchinbekning quchogʻidan zoʻrgʻa sugʻurilib chiqib oldi. — K. Yashin, Hamza
- Tan-joni sogʻ Sogʻ-salomat, sihat-salomat. Nafisaxon Hafizani quchib: — Yaxshi yurib-sanmi, tan-joning sogʻmi? — dedi. — Mirmuhsin, Umides-hushi joyida, qaddi-qomati kelishgan, tan-joni sogʻ manman degan bitta yigitning ishini bahuzur qiladigan xotin edi-da. — A. Qahhor, Qoʻshchinor chiroqlari
TAN-JON
jan-tán