Қидирув

сфт. 1. Салга асабийланаверадиган, бўлар-бўлмасга қизишиб, тутақиб кетадиган; зардаси тез, жиззаки.

Асабий киши. Асабий бола.

Отам асабий одам эди. Шундай бўлса ҳам, мени қаттиқ урмаган ва ёмон сўкмаган эди. — С. Айний, Эсдаликлар

2. Асабларнинг қўзғалиши билан боғлиқ.

Асабий ҳолат. Асабий товуш.

— Бегонадан ҳам баттарсиз! — қизишиб кетган Холисанинг лаблари асабий титради. С. — Нуров, Нарвой

Юзини асабий тимдалаётган онасининг аҳволига ачинибми, аёл жаҳлдан тушди. — Ёшлик

от 1. айн. Асаб.

Унинг асабиятга тегувчи сўзлари ҳар куни Саидийнинг еганини заҳар-заққумга айлантирар эди. — А. Қаҳҳор, Сароб

2. Асабий ҳолат; асабийлик.

[Ҳаким бойваччанинг] Ранги ўчган ҳаракатларида қўрқув ва асабият сезиларди. — Ойбек, Танланган асарлар

от Асабий ҳолат.

Элбек ўз кабинетига қайтгандан кейин асабийлик билан нари-бери юриб, узоқ ўйлади. — А. Мухтор, Туғилиш

фл. айн. Асабийлашмоқ.

— Нима қилай, қўлимдан келган бутун яхшиликни қилиб кўрдим, — чой ҳўплади Маҳмудов ва асабийланиб, титраб, ғазаб билан сўзида давом этди. — Ойдин, Кўнгил тўлдими, яхши йигит

фл. Асаби қўзғамоқ, асабий ҳолатда бўлмоқ.

Юсуфбек ҳожи юрт бесаранжомлиги ва ўғил қайғуси билан асабийлашган эди. — А. Қодирий, Ўтган кунлар

У нимадандир асабийлашиб, тез-тез қошини чимирар, йиғинга тезроқ якун ясашга ошиқар эди. — Н. Аминов

кутилмаганда кулгудан йиғига ёки йиғидан кулгуга айланиши билан намоён бўладиган тутқаноқ, жазава.