Yaxshisi ham, yomoni ham til

Kunlardan bir kuni podsho vazirga:

— Menga dunyoda eng yaxshi goʻshtdan kabob qilib keltiring, — debdi.

Vazir boshi qotib uyiga kelibdi, «eng yaxshi goʻsht qaysi molning goʻshti ekan?»—deb rosa oʻylabdi. U xunob boʻlib oʻtirgan ekan, qizi:

— Otajon, nimadan xafasiz, yoki podshodan yomonroq gap eshitdingizmi? — deb soʻrabdi.

— Qizim, podsho menga, eng yaxshi goʻshtdan kabob buyurdilar, nimaning goʻshti yaxshi va shirin ekanligini bilmay boshim qotib turibdi, — debdi vazir.

— Shunga ham ota goʻri qozixonami? Bitta qoʻyni soʻydiring-da, tilini kabob qilib olib boring, gunohkor qilsa men kafil, — debdi qizi.

Vazir qizining gapi bilai bir qoʻyni soʻydirib uning tilini kabob qilib, podshoning oldiga kiritgan ekan, podsho vazirga qarab:

— Endi eng yomon goʻshtdan kabob qilib keltiring, — debdi.

Vazir yana qizining oldiga kelib:

— Qizim, yaxshisini qildik, qutuldik, yomoni qaysi goʻsht? — debdi. Qizi:

— Yana bir qoʻyni soʻydiring-da, tilini kabob qilib olib boring, — debdi.

Vazir yana shunday qilib podshoning oldiga kiritgan ekan, podsho aytibdi:

— Qilgan ishingiz joyida, bu sizning yaxshi bilimdon ekanligingizdan dalolat beradi, — desa, vazir:

— Taqsir, gunohimdan oʻtsangiz toʻgʻrisini aytay, — debdi va podshoga bu ishni kimning aqli bilan qilganini aytibdi. Shunda podsho vazirning qizini chaqirib:

— Qizim, nima uchun tilni ham yomon, ham yaxshi goʻshtlarga sanadingiz? — debdi. Shunda qiz:

— Podshohim, kishining boshiga yaxshilik ham, yomonlik ham tildan keladi. Elda bir maqol bor: «Tish tilning qalʼasi, til boshning balosi». Bu gapni eshitib podsho vazirning qiziga ajoyib bir bogʻ inʼom etgan ekan.