Tulki, baqa va kana

Bor ekan-da, yoʻq ekan, tulki, baqa, kana doʻst boʻlishgan ekan. Uchovi safarga chiqib, uzoq yoʻl yurishibdi. Yoʻlda bir joydan bir toʻp bugʻdoy topib olishibdi. Tulki uni:

— Men olaman, — debdi. Baqa bilan kana:

— Men olaman, — deyishibdi. Uchovi janjal qilishib rosa talashibdi. Kana:

— Toʻxtanglar, menda bir gap bor. Bunday qilib janjallashguncha uchchovimiz uch tomondan yeyaberaylik, uchovimizga bemalol yetadi, — debdi. Tulki:

— Bunday boʻlmaydi. Besh kilometrdan yugurish qilamiz. Kim oldin yetib kelsa, oʻsha hammasini oladi, — debdi. Uchovi yugurishmoqchi boʻlib turgan ekan, kana bildirmasdan tulkining dumiga yopishib olibdi. Tulki yugurib bugʻdoyga yetib borib:

— Mana, men keldim, — desa, undan burun kana chiqib:

— Men keldim? — debdi. Baqa boʻlsa:

— Biqiqiq, hisob emas, — deb u ham yetib boribdi. Shunday qilib, uch martaba yugurish qilishsa ham har safar kana oldin borib olibdi. Keyin ular kanani oʻrtaga olib avrashibdi. Baqa bilan tulki kanaga ilinibdi. Kana:

— Ha, mayli, sizlar ham oʻlib qolmanglar, — debdi. Uchchovi uch tomondan sekin-sekin yeyisha beribdi. Aytishlariga qaraganda, ular hali ham bugʻdoyni tamomlashgani yoʻq emish.