Қумурсқа

Ўтган замонда бир киши сафарга чиққан экан. Бир сойдан ўтишга тўғри келибди. Қиш вақти экан. Сув музлаган экан. Эшакнинг кейинги оёғи музга тойиб, йиқилиб бели синибди… У киши хафа бўлиб, музга қараб шундай дебди:

— Эй муз ака, сен ўзинг кимдан зўрсан?

Муз:

— Мен зўр бўлсам, қуёш мени эрита олармиди? — дебди.

Шунда у киши кунга қараб:

— Эй қуёш, сен кимдан зўр? — дебди.

Қуёш:

— Мен зўр бўлсам, булутлар менинг юзимни тўса олармиди? — дебди.

Шунда у булутга қараб:

— Эй булут ака, сен кимдан зўр? — дебди.

Булут:

— Мен зўр бўлсам, ёмғирлар мени тешиб-тешиб ўтармиди? — дебди.

Шунда у ёмғирга қараб:

— Ёмғир ака, сен кимдан зўр? — дебди.

Ёмғир:

— Мен зўр бўлсам, ерга сингиб кетармидим, — дебди.

У ерга қараб:

— Ер ака, сен кимдан зўр? — дебди.

Эр:

— Мен зўр бўлсам, ўтлар тешиб чиқармиди, — дебди.

Шунда ўтга қараб:

— Ўт ака, сен кимдан зўр? — дебди.

Ўт:

— Мен зўр бўлсам, моллар юлиб-юлиб ютармиди? — дебди.

Молга қараб:

— Мол ака, сен кимдан зўр? — дебди.

Мол:

— Мен зўр бўлсам, бўрилар ермиди? — дебди.

Сўнгра бўридан:

— Бўри ака, сен кимдан зўр? — деб сўрабди.

Бўри:

— Мен зўр бўлсам, мерганлар отармиди? — дебди.

— Мерган ака, сен кимдан зўрсан— дебди…

Мерган:

— Мен зўр бўлсам, ўқ соладиган халтамни сичқон ва каламушлар қирқиб ташлармиди? — дебди. Шунда у киши сичқонга қараб:

— Сичқон ака, сиз кимдан зўрсиз? — дебди.

Сичқон:

— Мен зўр бўлсам, қумурсқалар қулоғимдан чимчиб-чимчиб чақиб олармиди? — дебди.

— Қумурсқа ака, сен кимдан зўр? — дебди.

Қумурсқа:

— Мен зўр, мен зўр, мен зўр, — дебди. — Отангнинг олти юз ботмон буғдойини олти тоғдан ошириб еганман, поччангнинг юз ботмон буғдойини етти тоғдан ошириб еганман. Мен зўр, мен зўр, мен зўр, — дебди.

— Қорнинг нима учун катта? — деб сўрабди у киши: — Жигарим зўр, — дебди қумурсқа.

— Белинг нима учун ингичка? — деб сўраганида.

— Меҳнатим зўр! — деб жавоб берибди қумурсқа.

— Калланг нима учун катта? — дебди у киши.

— Давлатим зўр! Меҳнатим зўр, давлатим зўр, мен зўр, мен зўр! — дебди қумурсқа.