Kampir bilan shaqol

Bir kampir: «Shaqolning dastidan dod!» debdi:

Shaqollar keladi har yoqdan xezlab,

Tovugʻimning yotgan joyini izlab.

Patini yuladi, goʻshtini tuzlab,

Bu shaqollar meni harob ayladi.

Kechalar qayerda yuradi ulib.

Tovuqlarning yotgan joyini bilib,

Olib qochar dashtga tomogʻin boʻgʻib,

Bu shaqollar meni xarob ayladi.

Qanday boʻlsa tovugʻimni bilmasa,

Oʻzim kampir, koʻzim koʻrmay qolmasa,

Kelganini kuchuklar ham bilmasa,

Bu shaqollar meni xarob ayladi.

Tovugʻimga xoʻp pana yer etmasam,

«Shaqol keldi», — deb merganga aytmasam,

Bu sabilning kelganini bilmasam,

Bu shaqollar meni xarob ayladi.

Shaqol tomning orqasiga kelib, kampirning dod deganini eshitib turgan ekan. Shaqol ham kampirga javob beribdi:

E momo, kampir, piragʻar

Taqqa joyingda turabor.

Gʻayratim sendan zoʻrabor —

Xoʻrozingni men yedim,

Makiyoning tagʻin nechta bor?

Oʻzlari qari shaqol-a,

Izlari loyga botar-a,

Chaqirib kel merganingni

Changalzorning ichida-ya

Shaqollar ulib yotar-a.

Kampir aytibdi:

Merganim botir, shokamon,

Botirlarga bir aytaman,

Yigʻilib borib ustingga

Oʻzim ham minging otaman.

— Qurma, kampir, mashmashangni,

Eymiz ochgan bor joʻjangni.

Sen boʻlasan bizga boqim,

Bizga berasan bolangni.

Shunda ishingni tindiray,

Emasam boʻgʻib oʻldiray.

Tuqqan tuxuming sindirib,

Iching alamga toʻldiray.

Kampir aytadi: — Men turay,

Merganlarga xabar beray,

Ustlaringga yovlab borib

Bittangni qoʻymay oʻldiray.

Berdi xabar merganlarga

Jonidan koʻp toʻyganlarga.

Bosib yurdi changalzorga,

«Keldik, chiq!»— dedi maydonga!

Koʻring endi mard kampirni

Merganlari girdin oldi,

Shaqol, boʻrilarni qirdi

Elni baridan qutqardi.