Doʻstlik sinovda chiniqar

Bir bor ekan, bir yoʻq ekan, bir ku ni barg bilan kesak doʻst boʻlishibdi. Ular bir-biridan ajralmaslikka ahd qilishibdi va ogʻir kunlarda bir-birlariga yordam berishga vaʼdalashibdi.

Ular ahil yashay boshlabdilar.

Kunlardan bir kun qattiq shamol turibdi.

Shamolning gʻuvillashidan qoʻrqib ketgan barg kesakka nolish qilib yigʻlabdi. Shunda kesak:

— Hech qoʻrqmagin, men seni bu balodan qutqaraman, — deb bargni pana qilib toʻsibdi.

Shamol qanchalik kuchli boʻlmasin, bargni uchirib keta olmabdi. Bu ahvolni koʻrgan shamolning achchigʻi kelib, yomgʻirni yuboribdi. Bu bilan u kesakdan oʻch olmoqchi boʻlibdi. Lekin yomgʻir ham bularni qoʻrqita olmabdi.

Yomgʻirning yogʻishini koʻrgan kesak bargga nolish qilibdi. Oʻzini yomgʻirdan qutqarishini soʻrabdi. Shunda barg bir sakrab kesakni pana qila boshlabdi. Qanchalik koʻp sel yogʻmasin, kesakni qoʻrqita olmabdi. Yomgʻir tingach, kesak bilan barg quchoqlashib koʻrishibdilar. Ular oʻzlarining mehr-oqibatlaridan xursand boʻlib, yanada inoqlashib ketibdilar.