Axmoq podshoning dono xotini

Bir xotinini Podsho qoʻyib yuborgan ekan. Kunlardan bir kuni podsho oʻzini tanitmay shu xotinining uyiga kirib boribdi.

— Tangri mehmon oling, — debdi. Xotin eshikni ochib:

— Tangri mehmonga eshigimiz ochiq, — deb podshoni kutib olibdi. Podsho xotindan:

— Bu uyda yolgʻiz yashaysizmi? — deb soʻrabdi. Xotin:

— Yolgʻiz emasman, erim oʻtinga ketgan, kelib qolar, — debdi.

Shunda podsho:

— Shunday goʻzal ayol oʻtinchiga xotin boʻlib yashaysizmi, topilmadimi bir boyroq odam? — debdi.

— Boyroqni boshimga uraymi, podshoning ham xotini boʻlib koʻrganman, ming podshodan bir qul, ming oltindan bir pul yaxshi, — debdi xotin. Podsho taajjublanib yana soʻrabdi:

— Nima, podshoning xotini boʻlish yomonmi?

— Agar podshoning xotini boʻlsang qirq kunda bir kulasanu, kunda ming oʻlib tirilasan, erimga oʻxshagan gʻariblar esa xotinlarini kunda ming kuldirib, oyogingga tikon kirsa tili bilan sugʻirib olishga ham rozi boʻladi, — debdi xotin.

Podsho: «Xotinim mendan ayrilganidan xursand ekan», deb oʻtinchi kelmasdanoq chiqib ketibdi.

Shunday qilib podsho ertasi kuni bir xotini bilan qolib, boshqa xotinlarini mol-dunyosi bilan ayirib yuboribdi. Uning ertasiga esa elatga jar urdiribdi: «Kimda-kim ikki xotinli boʻlsa, bir xotini bilan qolib, ikkinchisini rozi qilib ayirib yuborsin, farmon bajarilmasa, moli podsholik, boshi qazolik!»

Bu farmonni eshitgan boylar, vaziru vuzarolar, mulla-eshonlar, savdogarlar va boyvachchalar, qoʻyingki, kim ikki xotinli boʻlsa birisini qozi-kalonlar ishtirokida taloq qilib, sevgan xotinlari bilan qolibdi.