zurriyot

ot 1. Bir ajdoddan tarqalgan avlod; nasl-nasab; zot.

Nima yeydi dilbar oting, Bayon ayla zurriyoting. — Murodxon

— Hoy aka, siz ham bundoq yorilsangiz-chi odam boʻlib, kimsiz, zot-zurriyotingiz kim? — dedi koʻzi ojiz tankchi yigit. — N. Safarov, Olovli izlar

2. Bola, farzand.

Akrom mirob dunyoga kelib zurriyotsiz oʻtayotganidan hoʻl oʻtindek tutab qoʻyardi. — E. Usmonov, Yolqin

— U dil-u jigarimning bir parchasi, orzularimning gʻunchasi, tabiatning nozik yerlaridan soʻrab olgan zurriyotim, — dedi Qamchi. — H. Gʻulom, Mashʼal