зурриёт

от 1. Бир аждоддан тарқалган авлод; насл-насаб; зот.

Нима ейди дилбар отинг, Баён айла зурриётинг. — Муродхон

— Ҳой ака, сиз ҳам бундоқ ёрилсангиз-чи одам бўлиб, кимсиз, зот-зурриётингиз ким? — деди кўзи ожиз танкчи йигит. — Н. Сафаров, Оловли излар

2. Бола, фарзанд.

Акром мироб дунёга келиб зурриёциз ўтаётганидан ҳўл ўтиндек тутаб қўярди. — Э. Усмонов, Ёлқин

— У дил-у жигаримнинг бир парчаси, орзуларимнинг ғунчаси, табиатнинг нозик ерларидан сўраб олган зурриётим, — деди Қамчи. — Ҳ. Ғулом, Машъал