зумраша

от с. т. Ҳар қандай ёмон, ножўя иш қўлидан келадиган бола; шумтака, тирранча, тирмизак.

— Ҳой жувонмарг, зумраша, тағин кўчагами? Бу ёққа кел, ўтинни туташтириб кет, тутай бериб, кўзимни кўр қилаёзди, — деди Шум болага онаси. — Ғ. Ғулом, Шум бола

[Алижон] Онасининг: Ҳоой, деворни нуратма, зумраша! деганига ҳам қулоқ солмай, қўшни боғига гурсса сакраб тушиб, ғолиб бўлди. — Мирмуҳсин, Чиниқиш