зулмат

от 1. кт. 1 Зим-зиё, тим қоронғилик.

Зулматни кўрмаган ёруғликни қадрламас. — Мақол

Ҳамма ёқни зулмат қоплаган, кенг даланинг ақалли бирор бурчида милт этган нур кўринмайди. — Ҳ. Ғулом, Машъал

Зулмат ичида қолган Анвар, орқа-ўнгини ажрата олмай, бўйра устини чоғлаб, бир-икки қадам юриб келди ва икки қўли билан тиззасини қучоқлаб, чўнқайди. — А. Қодирий, Меҳробдан чаён

Алимардон тонг қоронғисида зулмат зиналардан тушиб кетди. — Ў. Ҳошимов, Қалбингга қулоқ сол

2. кўчма Нодонлик, қолоқлик; жаҳолат.

Уйғонди кенг жаҳонда Зулматда ётган эллар. — И. Муслим, Сенинг севгинг

Зулмат чилпарчин бўлиб, Мамлакатда тонг отди. — Қўшиқлар