зулфин

сфт. Қулф осиш ёки эшикни берки-тиш учун эшикка ва унинг кесакисига, икки табақали эшикда \ар икки табақага ўрнатиладиган кичкина ҳалқасимон темир ва унга осилган занжир.

Туробжон эшикдан ҳовлиқиб кирар экан, яктагининг енги зулфинга илиниб, тирсаккача йиртилди. — А. Қаҳҳор, Анор

У [Мунаввар] эшикнинг зулфинини туширди-да, эрига ёʻл берди. — С. Анорбоев, Меҳр

Бир маҳал Назиранинг қўли эшик зулфинига тушди-ю, зарб билан ўзига тортди. — Д. Нурий, Осмон устуни