zukko
зуккоzukko
sft. Aqli, zehni oʻtkir; aqlli, dono.
Mirzamuhammad Rasulovich yetti oʻlchab bir kesadigan, mulohazali, sinchkov, zukko odam edi. — F. Musajonov, Himmat
Eshoni sudur mamnun boʻlib ketdi: qanday zukko shogirdi bor\ — Sh. Xolmirzayev, Qil koʻprik
Madh oʻqishar soʻzga mohirlar. Sheʼr aytishar zukko shoirlar. — E. Vohidov, Nido
zukko
a sharp, keen-witted, astute, alert
ZUKKO
tapqır, dana, aqıllı, ilgir
zukko
findig, scharfsinnig
Zukko
Qarang: Закий