зукко

сфт. Ақли, зеҳни ўткир; ақлли, доно.

Мирзамуҳаммад Расулович етти ўлчаб бир кесадиган, мулоҳазали, синчков, зукко одам эди. — Ф. Мусажонов, Ҳиммат

Эшони судур мамнун бўлиб кетди: қандай зукко шогирди бор\ — Ш. Холмирзаев, Қил кўприк

Мадҳ ўқишар сўзга моҳирлар. Шеър айтишар зукко шоирлар. — Э. Воҳидов, Нидо